Zo. Port Barton. Compleet verwijdert van enige vorm van civilisatie zaten we in een klein resort voor 200 Pesos minder dan de normale prijs (het afdingen is begonnen) en hadden we wederom een prachtig uitzicht over strand, zee en zonsondergang. Palmbomen in je voortuin gaan niet snel vervelen :) (zie foto's). Verder hebben we gedoken met een zeer bijzondere duikshop, die gerund word door een verstrooide, praatgrage Duitse dame en de divemaster zwom zijn eigen rondje (dan moet je maar bijblijven). Gelukkig was één van de andere duikers een ervaren duiker (Instructeur) die ons goed in de gaten hield. Bij de tweede duik was dit nodig omdat ik er achter kwam dat zwemmen in het koudere water, dan bij El Nido en Coron, zonder wetsuit best veel van je lucht vraagt. Gelukkig hebben Jolanda en ik net de cursus achter de rug, dus we hebben kunnen oefenen op Buddy Breathing :) Tijdens de tweede duik wel een stuk of 5 Stingrays gezien (wat bewegen die prachtig onder water zeg) en een batterij aan koraal en vissen. Ik ben benieuwd hoe duiken in Nederland is :)

Na twee nachtjes hielden we het voor gezien en zijn in de jeepney (zie foto's voor de mensen die niet weten wat een Jeepney is) naar Puerto Princesa gestapt, want we moesten pinnen. Puerto heeft de enige werkende ATM's van het eiland die ook iets kunnen met een pinpas uit Nederland, dus we moesten een tussenstop maken. Puerto was interessant, eerst een proper overnachtingsadres geregeld, de adressen uit de Lonely Planet zaten vol, dus we zijn afgegaan op het advies van de bestuurder van de Tricycle, waardoor we voor het eerst sinds onze reis in een kamer met Airco hebben geslapen (het genot!). Daarna de stad ingegaan en wat te eten geregeld, maar werden verstoord door opdringerige bedelaar, van alle leeftijden (8-88, als een Ravensburger-spel zeg maar) die zelfs op je schouder tikken als je bij de bakker een broodje haalt. Erg jammer, en we hadden honger, dus dat viel niet zo best. Gelukkig was het brood erg lekker! Na het pinnen, waar we begroet werden door een security-guard met een shotgun, hebben we bij de Dunkin' Donuts een slushpuppie genuttigd, waar de deur werd open gedaan door een security-guard met een gummiknuppel, waarna we terug gegaan zijn naar het hotel voor een powernap, waar ik zag dat de security-guard een pistool had. Toch maar even vragen bij de receptie waarom. 'Dat is voor de veiligheid van de klanten' (oh echt?) maar verder is er geen criminaliteit in Puerto hoor! Dus.

Na één nachtje (en 10.000 peso's in cash rijker) zijn we na het ontbijt naar de busterminal gegaan om de jeepney van 12:00h te pakken naar Sabang. We waren er om 10:45h, en de Jeepney reed bijna voor onze neus weg. Hij zat vol. Gelukkig is het Filipijnse begrip van vol anders dan het Nederlandse, want anders hadden we niet mee gekund met de jeepney die slechts 5kwartier te vroeg wegrijdt. Er is altijd plek op het dak, dus Joeri klimt naar boven en Jolanda zit in de deuropening (hoezo geen ruimte!?!). Bovenop ging echt álles mee: tassen, zakken ijs, tonnen, en een ventilator (oh!). Na anderhalf uur zijn we gestopt na een sissend geluid, deze lekke band gaf ons de mogelijkheid even te herschikken, de benen te strekken en een foto te maken van de mensen in en op de jeepney, want waarom zou je eraf/eruit gaan als iemand de jeepney moet opkrikken om een wiel te vervangen? (houd bij het bekijken van de foto rekening met het feit dat er ongeveer 25-30 man zich buiten de jeepney bevond, dus het werd een stukje drukker dan de foto). Tevens is de vraag van: 'waar gaan alle apk-afgekeurde banden naartoe?' beantwoord, want de nieuwe band was 100% afkeur in Nederland, waar je zag het canvas nog niet, dus die kon nog wel even mee! De rest van de rit ging prima (paps: je petje is een life-saver! Dank!) en we zijn ingecheckt in Sabang.

Bezweet en moe van de reis (jezelf 3uur lang vasthouden aan niets op een hobbelige weg is best vermoeiend) hebben we besloten een duik te nemen in de zee. Deze is toch zeker 35meter verwijderd van onze cottage, dus die moest eraan geloven. Toen we 5 minuten in de zee lagen begon het knetterhard te regenen, wat een zeer interessante ervaring was. Warm water en koele regen. Iets wat je in Nederland niet echt snel zal meemaken.

De nachten in Sabang zijn ook warm, omdat er maar elektriciteit is van 18:00h tot 22:00h, dus na 22:00h valt de ventilator stil. Gelukkig was het iets afgekoeld door de regen, en kwam er een briesje de cottage binnen door de open ramen. Het briesje was echter niet het enige wat naar binnen kwam door het open raam, dus halverwege de eerste nacht werd Joeri gewekt door het kriebelende gevoel van een kakkerlak over zijn rechter schouder. Hoort erbij geloof ik :p

De volgende dag wilden we de Subterranean River gaan bezoeken, een ondergrondse rivier van ruim 8km lang, die door grotten van kalksteen stroomt en je met een bootje ruim anderhalve kilometer kan volgen. Voorafgaand aan de Subterranean River is een Jungle Trail, een pad door de Jungle van 5,2km om bij de ingang van de grotten te komen (je kan ook met de boot, maar als we er toch zijn). Helaas bleek om 07:45h dat alle kaartjes voor de dag verkocht waren, dus maar kaartjes geregeld voor de dag erna. Dan maar een hike van 2km naar een waterval. Nou was de hike langs het strand (dat kan mákkelijk op je slippers!) maar het was een behoorlijke belevenis om over stenen te klauteren (want niet elk strand heeft zand hier) en de gids vervloekend dat we onze goede schoenen niet aanhadden. Na een klein uurtje waren we bij de waterval, deze bleek meer een waterdrup, maar de overwinning was daar. De terugweg ging prima, en zelfs nog een aantal spelende apen in de jungle aangrenzend aan het strand mogen bewonderen.

Wat ons echter zwaar viel was de verschrikkelijke hitte die al om 10:35h aanwezig is, dus de beslissing genomen om de volgende morgen om 05:45h de wekker te zetten en zo vroeg mogelijk aan de Jungle Trail te beginnen. De Jungle Trail was gaaf! Veel zwaarder dan wat we verwacht hadden (waarom zou je om een berg heenlopen als je er ook overheen kunt?) en halverwege sprak Jolanda de legendarische woorden: 'ik geloof dat we het ergste achter de rug hebben'. Het tegendeel bleek waar. Gelukkig een aantal bijzonder kleurrijke salamanders, diverse vlinders en wederom een aantal apen gezien, dit maakte het hele avontuur compleet. Compleet uitgeput en ruim 4liter water later kwamen we bij de ingang van de Subterranean River aan. Hier bleek een sanctuary van Monitoring Lizards te zijn, de grootste lizard in Azië na de Komodo, erg indrukwekkende en sierlijke beesten! De Subterranean River zelf was zeer interessant en zeker aan te raden voor iedereen die nog eens in Sabang komt!