Na een korte stop in Phnom Penh (PP) voor de finale (die we snel vergeten en het niet meer over gaan hebben) hebben we onze reis voortgezet met een tour naar Ho Chi Minh City (HCMC), Vietnam (onder de 40-plussers onder ons is deze stad beter bekend als Saigon). De afstand PP – HCMC is prima met de bus te doen, maar dan mis je de Mekong Delta, een van horen zeggen prachtige omgeving. Ergo: een tourtje :)

Onze tour bracht ons in Cambodja naar een bootje waarmee we naar de grens zijn gevaren, waar we overgestapt zijn op een andere boot die ons naar Chau Doc, een klein havenstadje met een gezellige markt en ons eerste echte inauguratie met het Vietnamese voedsel, wow! Van ons hotel hadden we een klein restaurantje doorgekregen, dus daar gingen we. Personeel spreekt geen Engels (goed teken!) en de kaart in het vietnamees is een stuk uitgebreider dan de Engelse variant (ook een goed teken), dus bestelden we loempia's (je bent tenslotte in Vietnam) en iets wat we niet helemaal begrepen. Nou weten we niet wat 'ze' in Nederland op de markt verkopen, maar dat zijn géén Vietnamese loempia's! Deze zijn véél lekkerder :) En het andere was ook zeer goed te verorberden, wat ons eerste restaurant-bezoek tot een volledig succes maakte. En het feit dat alles een stuk goedkoper is dan in Cambodja maakt het alleen maar beter. Dag twee hebben we in de morgen op een roeiboot doorgebracht, die ons naar een aantal toeristische locaties bracht, niet heel boeiend, maar wel erg leuk om op de rivier te zijn en toch iets mee te krijgen van de cultuur. 's Middags met de bus waarna we de avond door hebben gebracht in de grootste stad van de Mekong Delta: Can Tho. Wederom een leuk stadje met een aangename markt. Dag 3 bestond uit een bezoekje aan de 'floating market' en de lokale fruitteler, waar genoeg fruit groeide die in Nederland niet verkrijgbaar is. Daarna via de krokodillen-fokker naar HCMC, waar we op 150m van ons beoogde hotel werden afgezet.

HCMC is een stad met ruim 6 miljoen inwoners en een prima 'vibe'. Tevens was dit de gelegenheid om een weerzien met Jolanda's ouders te arrangeren, die hun 3weekse Fox-reis door Vietnam in HCMC zijn begonnen, erg leuk om Henny en Jan weer te zien! Na een heerlijk diner op de Saigon River, en een biertje na, waren we toch weer een beetje bijgepraat over de ontwikkelingen in ons momenteel niet zo koude kikkerlandje.

De stad zelf heeft, zoals gezegd, een prima vibe, waarbij je even door het kapitalistische gedrag van de marktlieden heen moet kijken. Het feit dat je in een communistisch land bent blijkt alleen door de aanwezigheid van veel vlaggen met hamer en sikkel, en met de gele ster (de vlag van Vietnam), dit alles omdat Vietnam 1000jaar bestaat. We hebben veel rondgelopen in HCMC, en ons verbaasd over de minder chaotische aanwezigheid van scooters dan verwacht. Ja, het zijn er veel, en ja, ze rijden hard, maar als je rustig loopt steek je in een keer het drukste kruispunt over zonder problemen, iets wat in Amsterdam niet lukt zullen we maar zeggen. Natuurlijk hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om naar het 'War Remnants Museum' te gaan, waar eigenlijk voor de eerste keer duidelijk werd dat dit toch echt een communistisch land is. Het museum is opgebouwd als propaganda-middel, en is gebouwd om de boodschap 'kijk hoe slecht de Amerikanen zijn en hoe goed/veerkrachtig wij zijn'. Natuurlijk zijn de zaken die de Amerikanen hebben gedaan niet om over naar huis te schrijven, maar de gehele achtergrond over het ontstaan, verloop, eind en zelfs reden van de oorlog werd niets over verteld. Erg jammer. Om deze reden hebben we maar een boek gekocht dat werd aangeraden door een paar andere Hollanders, om toch meer over de historie mee te krijgen.

Op onze laatste dag kregen we te horen dat Kim (onze reisvriendin die we in Laos bijna overal tegenkwamen) van haar tas was ontdaan door een Vietnamees op een scooter (ook niet echt communistisch gedrag), waardoor we de avond op het politiebureau hebben gezeten. Kim moest eigenlijk later (én alleen!!) terugkomen, want dan konden de agenten meer smeergeld krijgen voor de verklaring dat ze inderdaad beroofd was (voor de verzekering), maar gelukkig was de eigenaresse van haar hotel erbij, en was alles in 5 minuten geregeld. Ze heeft wel een hoop lawaai en stennis lopen schoppen, maar een pak van ons hart dat alles toch nog goed is gekomen, iets wat je zelfs met de plaatselijke politie niet weet. Via deze weg wensen we Kim heel veel plezier in Cambodja en Bangkok, en tot in Utrecht!

Na HCMC hebben we onze reis voortgezet, ditmaal naar Da Lat, een stadje op 1475m hoogte, waardoor de temperatuur 's avonds behoorlijk daalt, en we voor het eerst in onze reis met lange broek én lange mouwen gelopen, zeer verfrissend! Da Lat heeft ons erg doen denken aan een Franse badplaats, of een Italiaans plaatsje aan het (bijvoorbeeld Garda)meer. Veel lokale toeristen, gezellige restaurantjes en 'iets' hogere prijzen dan in stadjes van vergelijkbare grootte. De dag hebben we gevuld met scooteren, watervalletje, geocachen, geluncht onder het mom van 'hoe lager de stoeltjes, hoe beter het eten' (thanks Kim!) en 's avonds over de markt geslenterd en genoten van het frisse weer. Morgen naar Nah Trang, dan hopelijk minder regen dan hier, want dan zitten we aan het strand :)