Highlights of Coron

Na ons laatste bericht hebben we ons voornemen om meer te gaan bewegen in de praktijk gebracht en hebben we een kleine hike gemaakt naar Coron's viewpoint. 739 treden en 3 liter water verder (en waarschijnlijk hebben we net zo veel water weer verloren) hadden we dan eindelijk het viewpoint bereikt! En het was de klim zeker waard. Naast een geweldig uitzicht (zie foto's) hebben we tevens onze eerste internationale geocache gevonden! Jippie! :-)

Na deze grote hoogte vonden we dat we ook maar eens de diepte in moesten. De daar op volgende dagen hebben we gedoken en onze PADI Open Water certificaat gehaald. Naast de vele oefeningetjes die we hebben gedaan, kunnen we al een aantal bijzondere duik momenten opschrijven. Zo hebben we gedoken in Barracuda Lake, een duik in een meer waarin de bovenste laag zoetwater de onderste laag zout water verwarmd. Dit resulteert in een groot warme verschil op ongeveer 14 meter diep. De overgang was zo scherp voelbaar dat je (wanneer je beide armen uitstrekt) je ene hand in 39 C en je andere hand in 28 C zit. Daarnaast hebben we een duik gemaakt bij een, in 1944, gezonken Japans schip, super cool!

@ Sadie and Ebongue: hope your wreckdive was a wonderful experience! It was very nice to meet you and we hope you have a wonderful honeymoon for the rest of your stay in the Philippines!

Naast hanenfokkerijen , zijn de philippinos zelf ook de master in het maken van geluid. De nationale volksport hier is karaokezingen. Het enige dat ze hier nog moeten leren is om toon te houden :-).Daarnaast is philippino time ook een veel gebruikte uitdrukking, een boot die gepland staat te vertrekking om 8 uur, gaat 'maybe at 9'... Verder zijn de philippinos erg vriendelijk en zijn ze zeer geïnteresseerd in de twee reuzen die hun eilandjes komen bezoeken. :-)

Na een 8 uur durende boottrip van Coron naar El Nido hebben we wel een biertje (Joeri is helemaal verslaafd aan de SMB's) met een hapje eten verdient!

Eet smakelijk!

Groetjes en knuffel,

Joeri e n Jolanda

The beginning

Hoe zeggen ze dat ook alweer...

Every journey has a beginning, and this is ours :)

Na een gezonde hoeveelheid inpakstress is deze reis dan toch begonnen. Na dagenlange voorbereiding (waarbij we meer tijd hebben besteed aan het huisje netjes achter laten dan het inpakken van onze tas) was de dag daar... 5 mei... onze Bevrijdingsdag.

Grappig toch dat als je een weekendje naar Normandië gaat, je bijna niet meer door de achterruit kan kijken in verband met de spullen die je meeneemt, en als je 4,5 maand op reis gaat dat 13kg per persoon ook meer dan genoeg is. En daar is de Ducktape, Tie Wraps en Leatherman in meegenomen!

Maar goed... De reis...

Uitgezwaaid door de troepen waren we goed op tijd voor de vlucht. Vliegen met de KLM is prima, leuk om een keer Nederlands met een steward(ess) te kunnen praten en het eten is verbazingwekkend goed voor vliegtuigvoedsel! De 12uur vlogen voorbij en voor we het wisten was Manila in zicht. Over Manila waren we voorbereid (CHAOS!) maar het tegendeel bleek waar, alles liep soepel, het enige waar we op moesten wachten waren de koffers, maar we hadden toch 4uur overstaptijd. Van Manila naar Coron (Busuanga) zaten we in een propeller-vliegtuig en afgezien van een uurtje vertraging omdat er vliegtuigen de start en landingsbaan gebruikten (wat heel vreemd is op een vliegveld) was ook dit een prima vlucht. Prachtig uitzicht over de Filipijnen, het koraal en de zee, en een prachtig klein vliegveldje waarbij de koffers met de hand uit het vliegtuig op een kar worden gedragen, en deze kar vervolgens met de hand naar de bagage-claim (lees: deur) wordt geduwd, om daar de koffers weer met de hand om de grond te kunnen zetten. Dit alles natuurlijk in de volle zon met zo'n 35graden.

Gelukkig stond er al een busje klaar om ons naar het resort (waarom het een resort heet mag Joost weten, maar het heet zo :p) te brengen, waarbij we hebben ondervonden dat het in de Filipijnen heel gebruikelijk is om na het vastbinden van de koffers op het dak, daar zelf ook maar te gaan zitten. Niet dat de bestuurder van het busje rekening hield met de twee heren op het dak in zijn rijstijl, maar toen we na 35minuten op het resort aankwamen zaten de heren er nog steeds.

Verder vandaag een beetje gedoucht, geslapen en gegeten, morgenvroeg maar een kijken hoe het vroege opstaan hier vergaat. Wat we wel al hebben ondervonden is dat we naast een hanen-fokkerij zitten, en de bamboe-muurtjes houden deze gratis wekservice vrij matig tegen kan ik u zeggen :p

Ge zijt gegroet en tot de volgende update!

Joeri en Jolanda

Wij gaan op reis!

Welkom op ons reislog!

Na verschillende verzoekjes en het veleaandringen (allemaal bedankt daarvoor, :-)) zijn we dan toch gezwicht om tijdens onze reis een weblog bij te houden.

Vanaf deze plek zullen we jullie op de hoogte houden van onze reis met onze verhalen en foto's.

Graag horen we ook hoe het jullie vergaat, dus laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je metons meereist!

Groetjes,

Joeri & Jolanda