Samenvatting, Conclusie en Aanbevelingen

Nog één dagje Kuala Lumpur en dan naar het vliegveld voor onze lange zit naar ons koude kikkerlandje. Met gemengde gevoelens zien we de terugreis tegemoet, geen zin in regen en kou, maar wel weer zin om iedereen weer te zien die zo trouw ons blog heeft gevolgd. En weer in een bed slapen dat lang genoeg is, dat is ook wel een prettig vooruitzicht. En de witte bank.

Het is een prachtige tijd geweest, we hebben hele lieve mensen ontmoet (die trouwe lezers zijn geworden geloof ik) en van één van hen hebben we het idee gestolen om een 'samenvatting, conclusie en aanbevelingen' te schrijven, zo aan het eind van de reis. Thanks Kim!

Samenvatting

Tja, hoe breng je 133 dagen, 29 geocaches en 32 duiken in een samenvatting onder woorden... Dat kan in één woord: Geweldig! De Filipijnen hebben ons in vele opzichten verrast, prachtige natuur, vriendelijke mensen en je kan er heel mooi duiken (en natuurlijk de eerste internationale cache!). In Thailand heeft Joeri de beste kapperbezoek uit zijn leven gehad, met 2 wasbeurten (inclusief Thaise hoofdmassage) vóór het knippen, en 1 wasbeurt (wederom met massage) erna. Laos was dé verrassing op Backpackers-gebied. Ondanks het feit dat het Laos ontbreekt aan welke vorm van toeristische trekpleister dan ook is dit hét land om rond te reizen! Cambodja heeft Ankor Wat, meer hoe ik niet te zeggen, wat een geweldig complex is dat! Vietnam heeft even nodig gehad om aan te wennen (geen WK meer, geen backpackers-hostels en minder vriendelijke mensen), maar het land is prachtig! Maleisië (waarvan we eigenlijk alleen Sabah hebben aangedaan) is natuurtechnisch geweldig, jungle en duiken. Wow. En dan als laatste Indonesië. Yogjakarta is een heerlijke stad en de stranden op Bali en Gili Trawangan zijn echt een plaatje! Soms zegt een foto meer, maar als je de duizend woorden wilt hebben: kom op de koffie!

Conclusie

Het was geweldig. In de maanden hier heeft Azië ons hart gestolen, nog meer dan de twee weken Thailand vorig jaar. We komen zeker nog een keer terug! Misschien niet voor een aantal maanden, maar zeker voor een vakantie! Het reizen zelf is ook goed bevallen, en het valt op hoeveel vriendelijke mensen je in je reizen tegen komt, en hoe makkelijk je hier contact legt. Britten, Kameroener, Zweden, Australiërs, Denen, en héél veel Nederlanders in het oranje tijdens het WK.

Aanbevelingen en Eigenaardigheden

Reizen: Doen!

Samen reizen: Zeker Doen!

Beste reisland: Laos!

Beste vakantieland: Filipijnen.

Mooiste Sunset: El Nido, Filipijnen

Beste duiklokatie: Sipandan e.o.

Beste Geocache: Tomb Raider, Ankor Wat, Cambodja.

Beste eten: Indonesisch, zelf een simpele 'mie goreng' is heerlijk!

Beste loempia's: do the math :p

Beste bier: discutabel, maar Beerlao staat sowieso hoog! Evenals Chang.

Beste beest boven water: Rhinoceros Hornbill en wilde olifanten

Beste beest onder water: Turtles! En de Orangutan Crab.

Beste geluid: alles behalve die vrouwtjes met houten kikkertjes :)

Meest herkenbare geluid: Gekko. En die vrouwtjes met houten kikkertjes :p

Beste vervoermiddel: Jeepney (als je maar bovenop zit)

Wist je dat

– Samen eten niet betekend dat je samen eet?

– Oranje puntjes in het water eigenlijk snorkelende Koreanen zijn?

– Een mani-pedi is als een tourtje? Je weet wat je boekt, maar niet wat je krijgt?

– Oordopjes in de Filipijnen prettig zijn vanwege de twee nationale sporten: Hanenfokken en Karaoke. (Thanks Jeroen!)

– Een touwtje ruim drie maanden kan blijven zitten?

– Wij geen Beerlao- of Tubing-shirt hebben gekocht?

– Alles in Vietnam 'Genuine Fake' is?

Wat extra het vermelden waard is: dit was ons 19e blog, met in totaal 169 foto's en 155(!) reacties. Dank daarvoor iedereen, want het is heel leuk alle reacties te lezen hier in Azië!

Final Destination

Na een dag zwembadhangen en boekje lezen (daar waren we na de lange reisdag wel aan toe) hebben we Lovina verder ontdekt door lekker door het dorpje te lopen en de zwarte stranden te bewonderen. Duiken scheen hier ook mooi te zijn, maar omdat niemand ons kon vertellen wat er te zien was toch maar besloten om verder te reizen en het duiken ergens anders te doen. Die avond heerlijke lokale kip gegeten, die we de dag ervoor moesten bestellen. We hebben geleerd dat als je een hele kip wilt, dat je ook een hele kip krijgt. Van snavel tot nagel, alles erop en eraan, heerlijk gemarineerd, gevuld en gekookt. Zeker de lekkerste kip die we in tijden hadden gegeten!

Ubud was onze volgende bestemming, een dorpje in de heuvels die bekend staat om zijn vele handicraft-shops. Op straat zie je mensen steen en hout bewerken en worden prachtige dingen gecreëerd. Vlakbij het centrum zit een Monkey Forest Sanctuary (een soort Apenheul in de jungle) waar we de eerste dag bezocht hebben om aapjes te kijken. De volgende dag het centrumpje bekeken en ondervonden dat het centrumpje zelf dermate toeristisch is geworden dat je bijna niet meer tussen de winkels en restaurantjes kan doorkijken. Goede schoenen aangetrokken dus, en een stuk door de heuvels gewandeld om een nabijgelegen tempel te bezoeken. Hier werd pas de schoonheid van Ubud duidelijk, vanwege het vrij simpele feit dat er geen winkeltje je uitzicht belemmerde. Prachtige rijstvelden, heuvels, bomen, tempeltjes etc. Het feit dat het na een kilometertje of 6 begon dermate begon te regenen dat we het laatste stuk maar met de plaatselijke Bemo (minibusje) hebben gedaan, kon de pret niet drukken.

Vanuit Ubud met de bus en boot naar Nusa Lembongan gegaan, een eiland ten zuidoosten van Bali. De plaatjes waren prachtig, dus daar gingen wij! Een prima (goedkope) kamer mét zwembad geregeld, 2min van het strand, en een aantal lokale eettentjes in de buurt. En een duikschool of 6. Na een dagje rondkijken een duiktrip geboekt en de volgende ochtend vroeg op. Prachtige duiken gedaan met goed zicht en mooi macrolife, waar we weer een aantal nieuwe beestjes hebben gezien. Na deze duik op de speedboat naar Gili Trawangan gestapt, het meest ontwikkelde Gili-eiland, en tevens onze 'Final Destination'. Hier aangekomen bleek dat veel mensen naar Lombok vertrokken waren om het einde van ramadan te vieren, waardoor het lekker rustig was op het eiland, gelukkig waren er nog Boeddhisten op het eiland, en was een slaapplek snel gevonden. De eerste dag het eiland rondgelopen (wat in 3uurtjes kan, kwamen we midden op de dag achter) en meteen een duik geregeld voor de volgende dag. Ook de onderwaterwereld hier is in ontwikkeling, een aantal jaar geleden heeft El Niño behoorlijk schade opgeleverd aan het koraal waarvan het nu aan het bekomen is. Niet zo mooi als Nusa Lembongan, maar wel een heerlijk rustige duik zonder enige vorm van stroming en toch her en der prachtig macrolife (de eerste bewegende nudibranch is gespot!). Na een dagje onder water meteen een dagje óp het water geboekt en via een snorkel-tour waar we als schaapjes in een bootje werden gepropt, maar wel de prachtige overige Gili-eilandjes bezocht. Echt een prachtige omgeving die, helaas, niet zo goed overkomt op de foto, maar zeker een prachtige 'Final Destination'.

Morgen nog een dagje zwemmen, zonnen, boekje lezen (en een geocache doen) om daarna naar het 'vaste land' (Bali) te gaan om ons op te maken voor de vlucht naar Kuala Lumpur. In Kuala Lumpur hebben we nog een dagje over om daarna 16 september weer voet op Nederlandse bodem te zetten. Van weeronline heb ik begrepen dat het dan max 17°C is, dus dat zal wel een hele schok worden :p

Verrassend Java

Na ons duikavontuur werden we afgezet in Tawau, een nietszeggend dorpje aan de Maleisisch-Indonesische grens, om vanuit daar de boot te pakken naar Indonesisch Borneo. Nadat we op het consulaat ons Visum hadden geregeld en op het nippertje de boot gemist te hebben besloten we om nog maar een nachtje in Tawau te blijven, waarna we een stel tegen het lijf liepen waar we op Sipandan mee hadden gedoken (en we de foto's van hadden gekregen), waardoor een verplicht extra avondje ineens heel gezellig werd. De volgende dag ruim op tijd voor de boot ('oh, ik dacht dat hij twee uur éérder ging!') en op weg naar Tarakan, Indonesië.

De eerste indrukken van Indonesië lieten te wensen over, geen vriendelijke mensen en (deels daardoor) geen prettige sfeer. Snel de beslissing genomen om het Borneo-deel te verlaten en op zoek te gaan naar de eilanden, omdat we hoopten dat ze daar wél eerder blanke mensen hadden gezien. Na een vlucht geboekt te hebben van Tarakan naar Yogjakarta (op Java) met een overstap op Balikbapan kwamen we om zo'n 20:00h aan. Helaas had slechts de helft van onze bagage de overtocht van Balikbapan naar Yogjakarta gemaakt en stond Joeri's backpack nog in Borneo. Fijn. Gelukkig hadden we een prima hotel gevonden (met zwembad), hetgeen het een en ander weeg goed maakte. De volgende dag Borobodur bezocht, een tempel uit de 9e eeuw die, vanwege het feit dat hij een aantal honderden jaren bedolven is geweest onder as van de naastliggende vulkaan, in bijzonder goede staat verkeert. Bijzonder mooie tempel, en bij terugkomst in het hotel stond ook gelukkig Joeri's backpack klaar. De volgende dag de lokale bus naar Prambanan gepakt, een tempelcomplex 50jaar jonger dan Borobodur, voor nog een dagje tempelspotten. Tevens een wandeling van een paar kilometer gemaakt de berg op om de tempel vanaf verder weg te kunnen bekijken, heel mooi! Na twee dagen tempels besloten om nog maar een dagje in Yogja te blijven, omdat de sfeer ons wel heel goed beviel. Yogja is een stad met een hele prettige vibe en vriendelijke mensen. Deze dag gevuld met shoppen in een grote Mall, en een biscoopje gepakt, want we waren er toch.

Na zo'n dag relaxen moest er weer wat gebeuren, dus zijn we op de bus gestapt naar Mt. Bromo, een actieve vulkaan een aantal uurtjes verderop. De volgende ochtend om 03:30h opgestaan om naar boven te lopen (en dat is op 2600m best vermoeiend om die tijd!) om de zonsopgang mee te pakken en vervolgens op te warmen met een bak thee in de zon, want het was bijzonder fris zonder trui. Na dit vroege tripje in de bus gestapt naar Bali, waar onze ferry van Java naar Bali ons trakteerde op een tripje dolfin-spotting, waarna we om 19:35h aankwam op Bali. De bus naar onze bestemming stond klaar en was leeg. Dat lijkt fijn (want dan heb je lekker veel ruimte), ware het niet dat de bussen op Bali alleen gaan als ze vol zijn. Hetgeen die avond niet meer ging gebeuren. Fijn. Met een ander stel kunnen onderhandelen met de chauffeur en een bak meer geld dan normaal lichter kwamen we om 23:15h aan op onze bestemming. Dat is een lange dag als je om 03:30h bent opgestaan kunnen we uit ervaring vertellen.

Onze bestemming (Lovina) bleek echter ook een heerlijk dorpje aan het strand, waar we een eigen bungalowtje tot onze beschikking hebben met een prachtig zwembad en het strand op twee minuten lopen. Morgen maar eens kijken of je hier een beetje mooi kan duiken :)

Wondere Onderwaterwereld

Na de prachtige jungle van Borneo waren we klaar ook de schoonheid van Borneo ónder zeeniveau te verkennen. We hadden een kamer (hut) gereserveerd aan boord van een oude Rig, een omgebouwd (olie-) productieplatform voor de kust van Mabul. Mabul is, als Bounty-eilandje dicht bij Sipadan, volgepropt met resorts van verschillende luxe en prijs, maar het vooruitzicht om op zee te zitten tijdens ons duik-avontuur won het van de witte stranden. Aangekomen op de Rig hebben we de eerste duik gemaakt onder de Rig, dus gingen we met de lift naar beneden, om zo uit te stappen voor onze eerste minuten bubbels blazen sinds... ehhmm... Vietnam vier weken geleden. Na de eerste duik te hebben overwonnen hebben we er nog een aantal in de omgeving van Mabul gedaan, waar een prachtig macroleven te vinden is. Kleine kreeftjes, krabbetjes, nudibranchs en de meest uiteenlopende vissen die je je maar kan voorstellen, van Giant Groupers tot minuscule waarvan we de naam niet konden vinden :p Tevens prachtig gecamoufleerde Leaffish en Frogfish, en de eerste schildpadden!

Na een paar duiken (en zelfs de eerste buddy-duik, waarbij we met zijn tweeën, dus zonder 'gids', hebben gedoken) waren we klaar voor het grote werk van Sipadan. Vergunning was binnen, dus we konden! Opstaan om 05:30h om om 06:00h weg te gaan en vóór 07:00h in het water te liggen. Het werd 06:59h, dus missie geslaagd! In de morgen drie duiken gemaakt en begrepen waar de Sipadan-hype vandaan komt. Gigantische scholen Jackfish, enorme Bumphead Parrotfisch, Honderden Great Barracuda in een Tornado, Schildpadden tijdens elke duik en Haaien in overvloed. Na drie duiken in de morgen hebben we dan ook maar besloten om na de lunch terug te gaan voor nog twee, want de vergunning is tenslotte de hele dag geldig. Na vijf duiken op een dag helemaal naar de kl... laten we zeggen dat we goed geslapen hebben.

Helaas was de volgende ochtend onze laatste en hebben we nog twee duiken gedaan in de buurt van de Rig, waar we verblijd werden door het spotten van een aantal Blue Spotted Stingrays, een Orangutan Crab en prachtige Nudibranchs, een zeer geslaagde afsluiting van een zeer intensief avontuur van dertien duiken in vier dagen. Met dank aan onze mededuikers hebben we een selectie kunnen maken van deze wondere onderwaterwereld.

Beautiful Borneo

Kuala Lumpur (KL), stad van vele gezichten. Na aankomst hebben we ons begeven naar China Town, waar veel goedkopere accommodatie te vinden is, en dus veel backpackers. Na een kamer gevonden te hebben hebben we een multicache (speurtocht ) gedaan door het centrum, waardoor we meteen een beetje gevoel kregen voor de stad. Het eerste dat opvalt is dat de stad vele gezichten heeft, van het drukke, chaotische Chinatown, tot het uitgerekte Merdeka Square met Colonial District en het Bukit Nanas Forest Reserve, ruim 10 hectare jungle midden in deze bijzondere stad. Na twee dagen KL zijn we op het vliegtuig gestapt naar Kota Kinabalu (KK), de hoofdstad van Sabah, het oostelijke deel van het Maleisische deel van Borneo. In KK hadden we één doel: het maken van een plan voor Borneo.

Aangekomen op KK moesten we een minibus naar het centrum nemen. Die ging niet meer. Aangezien de taxi aan de prijs was de beslissing genomen de gewone bus te nemen, hiervoor moesten we alleen even naar de snelweg lopen om er een aan te houden. Op naar de snelweg dus. Halverwege stopte er een SUV naast ons en vroeg of we mee wilde rijden, de chauffeur van een hotel moest toch terug, dus wilde ons wel even in het centrum afzetten, wat een verademing na de egocentrische en geldbeluste Vietnamezen!

De eerste dag langs vele duik- en reisorganisaties, en de tweede dag de knoop (knopen) doorgehakt. Duiken, scooteren, junglesafari en dan door naar Indonesië. De eerste twee dagen een scooter gehuurd om de omgeving te zien. Een pas gedaan over de bergen (waar we natuurlijk, weer een bak regen over ons heen kregen) en doorgereden naar een prachtige waterval. Het plan was om door te rijden naar Mt. Kinabalu (dé berg van Sabah en op een na hoogste berg van Zuidoost-Azië), maar aangezien we om 19:00h doorweekt, koud en moe waren (en het regende nog, was donker en geen straatverlichting) toch maar besloten in Ranau te blijven, een nietszeggend stadje op 20km van de berg. Het nadeel van nietszeggende stadjes is dat ze ook niet in de Lonely Planet staan en je dus geen idee hebt waar je kan overnachten. Lang leven de KFC, wifi en een vriendelijke Maleisiër die 'wel even mee liep naar het hostel, omdat dat sneller is dan uitleggen'. Wat is dit toch een heerlijk volk! De volgende dag naar de berg voor een kleine hike door het park, en prachtig uitzicht over de berg op de heenweg. Daarna weer terug naar KK, waar nergens een bordje 'centrum' staat als je de stad inrijdt, dus we hebben de toeristische route genomen.

De volgende morgen vroeg op om om 06:30h op het busstation te staan voor de bus naar Sepilok, waar we een nachtje hebben doorgebracht en een bezoek gepleegd aan het Orangutang Rehabilitation Center. Tevens was dit een goede tussenstop voor onze tocht naar onze junglesafari op de Kinabatangan, een van de grote rivieren van Borneo. Tijdens de busreis werd bijzonder duidelijk hoe groot de palmolie-plantages hier zijn, en wat een vernietigende werking die hebben op het regenwoud. Enerzijds is het een prachtig gezicht (kilometers palmbomen), maar anderzijds is het zonde als je je bedenkt dat die kilometers eerder door regenwoud bezet werden.

Onze junglesafari bestond uit een aantal bootritjes over de rivier om vogels, apen en olifanten te spotten (klinkt niet zo spannend, maar is ERRUG gaaf!) en een aantal wandelingen (1-3uur) door het regenwoud. Zeker het zien van wilde olifanten, apen, rhinoceris hornbill en een glimp van een krokodil is iets om niet snel te vergeten. En aangezien soms een foto meer kan zeggen dan 1000 woorden zal ik jullie de 1000 woorden besparen.

Next stop: Diving @ Sipidan!

Goodbye Vietnam

Hanoi. Stad waar miljoenen mensen mínder wonen dan in HCMC, maar een véél drukkere indruk maakt op de toerist. Na onze nachtbus vanuit Hué kwamen we vroeg in de morgen aan en werden direct belaagd door taxi-, motorbike- en riksja-rijders, waar we met onze slaperige hoofden even geen zin in hadden, dus liepen we naar de dichtstbijzijnde man in uniform en vroegen hem waar we waren. Daar had de beste man dan weer 'even geen zin in' dus werden we weer belaagd door taxi-, motorbike- en riksja-rijders, die ons vertelden waar we waren (stond niet op de kaart*) en dat het 4km lopen was naar het centrum. Omdat dit natuurlijk zwaar overdreven was hebben we met de zon (oost) en een grote weg (noord/zuid) besloten dat we naar links moesten en zijn we begonnen aan onze trip naar het centrum. Halverwege bleek toch dat de 4km een redelijke gok was, maar toen was het nog maar 2km, dus kan je net zo goed doorlopen. Het oude centrum van Hanoi is omgeven door kleine, smalle straatjes met auto's, scooters, riksja's en voetgangers. De twee stoepen aan weerskanten van de weg lijken heel prettig voor de voetgangers, echter worden deze geconfisqueerd door restaurantjes (die moeten toch ook ergens hun stoelen neerzetten als gasten buiten willen eten), auto's en natuurlijk als parkeerplek voor scooters (héél veel scooters, die precies zo lang zijn als de stoep breed). Door dit prachtige fenomeen loop je als voetganger dus gewoon op straat en word je knettergek (zeker als je niet geslapen hebt en 4km gelopen) van al het getoeter van scooters en auto's (en de bellen van de riksja's). Vanwege het feit dat de straten zo smal zijn weergalmd dit geluid nog een keer of wat, en omdat de meeste auto's een condensator aan hun toeter hebben gehangen (Caro: vraag maar aan Bert) blijft elke toeter-aanraking zo'n 10 seconden nagalmen. Fijn.

Gelukkig is Hanoi een goede uitvalsbasis voor Halong Bay, de wereldberoemde kalksteen rotsen die voor de kust van Vietnam uit de zee steken. Na een aantal touroperators gesproken te hebben hebben we onze kamer op een van de vele boten gereserveerd, en hebben we twee dagen en een nacht op het water doorgebracht. De rotsen zijn prachtig, het is erg gaaf om er zo tussendoor te varen, en zonsondergang op het water is altijd mooi. De kamer en het eten op de boot waren van een dermate hogere kwaliteit dan verwacht, dat dit het geheel nóg aangenamer maakte!

Na Halong Bay zijn we direct op de nachttrein naar Sapa gestapt, een bergstadje ten noordwesten van Hanoi. Ondanks de bedjes van 1.85m bij 80cm kwamen we toch redelijk uitgerust aan in Sapa (een bagagerek is niet de onderschatten als beenruimte!) om verwelkomt te worden door een toch wel aanzienlijke regenbui. Na ontbijt in het hotel werden we verwelkomd door onze gids, een jongedame van de Black H'Mong, een van de lokale 'minorities'. Tung, zoals onze gids zichzelf voorstelde, heeft ons twee dagen op sleeptouw genomen de bergen op en af, waar we genoten hebben van rijst-terrassen, watervallen en overal oogstrelend uitzicht. Na de tweede dag zijn we overgestapt naar een beter (en goedkoper) hotel wat verderop in het dorp, en werden we verwelkomd door een gigantische hoosbui. Vanuit een restaurantje, waar we doorweekt aankwamen, konden we zien dat in de straten van Sapa toch een redelijk beekje (lees: rivier) aan het vormen was. Zeker gezien het feit dat de meeste wegen hier met zo'n 10% stijgen of dalen was dit een behoorlijke hoeveelheid water, zelfs zoveel dat op een gegeven moment de scooters (die hogerop de weg geparkeerd stonden) langs kwamen stuiteren. Interessant.

De twee aansluitende dagen hebben we met de scooter de omgeving verkend, waar nogmaals duidelijk werd dat de regen niet alleen schade aan scooters had bedeeld, maar ook een aantal aardverschuivingen (landslide klinkt toch mooier, maar goed) had veroorzaakt. De in verrassend goede staat verkerende weg werd regelmatig onderbroken door een laag spekgladde modder en stenen die niet onderdoen aan de gemiddelde Highland Games-steen. Gelukkig was het droog en hadden we een prachtig uitzicht.

Na een nachttrein-ritje terug naar Hanoi hebben we onze dag gevuld met een bezoekje aan het Mausoleum, waar Ho Chi Minh ligt opgebaard, een aantal geocaches en een laatste keer springrolls en 'pork-in-a-clay-pot' waarna de dag wel weer redelijk gevuld was :)

Hoe? Hee!

Wil iemand ons even waarschuwen als we zeggen dat we minder regen willen als we naar het strand gaan? Nha Trang was prachtig (het wordt ook wel de Riviera van de Zuid-Chinese Zee genoemd), maar het was daar WARM! Verkoeling in de zee werkte niet al te best, omdat de zee ook vrij warm was, dus besloten we maar wat dieper te gaan en hebben we twee duiken gemaakt, leuk om weer onder water te zijn! Nha Trang gaf ons tevens de mogelijkheid om de Schafies een keer mee uit eten te nemen naar een etablissement van het niveau en entourage waar wij gewoonlijk te vinden zijn (lees: simpel restaurant) waar we de Schafies hebben geïntroduceerd aan de Pork in Clay Pot, wat toch wel ongeveer ons favoriete eten is geworden in Vietnam.

Na Nha Trang zijn we doorgereisd naar Hoi An, dé plaats om kleren te laten maken (dus dat hebben we dan maar gedaan). Het feit dat Hoi An met zo'n 840 huisjes/tempels/bruggen etc op de World Heritage List van Unesco staat, was bij ons niet zo bekend. We waren dan ook zeer blij verrast door het kleine binnenstadje, waar een heerlijke sfeer hangt. Hiervoor moet je wel tussen de kleermakers heen kijken, maar dan heb je ook wat. Na een aantal dagen gevuld te hebben met kleding passen, nieuwe kleding bestellen en slenteren door het stadje, vonden we het tijd voor een beetje afwisseling. Geocaching bood weer eens de uitweg, want op 15km van het centrum ligt een cache. Plan gemaakt, scootertje gehuurd, en gaan dus! De cache ligt bovenop een van de kalksteen rotsen die zomaar uit de grond steken, waardoor je een prachtig uitzicht hebt over de kust. Met de GPS uit, om batterijen te besparen, zijn we omhoog gelopen. Boven aangekomen kwamen we er achter dat we de verkeerde rots hadden, want de cache lag op de iets hogere rots 35m meer naar het noorden, dus we konden de 100 treden naar beneden, om vervolgens 120 treden omhoog te mogen. Had ik al verteld dat het 13:00h en bloedheet was? Nee? Nou, dat was het zeker! Daarnaast groeit er niet zo heel veel bebossing op kalksteen, dus de schaduw was ver te zoeken. Gelukkig stond er een lekker briesje toen we boven kwamen en was het uitzicht prachtig! Op de terugweg in een klein restaurantje gegeten waar ze geen Engelse kaart hadden en geen Engels spraken, dus hebben we iets besteld wat ons wel lekker leek. Het eerste (Bò La Loc geloof ik) was echt gewéldig! Het tweede was ook iets met Bò (rund), dus leek ons ook wel goed. Helaas kennen we het woord voor lever nog niet, dus we kregen runderlever, nee dank je. Maar ach, 50% is een mooie score zullen we maar zeggen :p

Van Hoi An naar Hué (spreek uit: hoe-ee) hebben we de trein genomen, omdat deze vlak langs de kust gaat. Op plekken rij je op zo'n 80meter boven zeeniveau, terwijl 3meter naast de rails de rots bijna verticaal de zee induikt, waardoor je hele mooie plaatjes krijgt, echt een prachtige reis! Hué zelf hebben we de eerste dag met een scootertje verkend (en meteen maar een cache gedaan :p), en we kunnen zeggen dat dit een heel leuk stadje is! In het centrum een oude stad met een Keizerlijk Paleis en in de nabije omgeving oude tombes en een kleine arena, die ondanks zijn Unesco stempel, compleet toerist-loos is (wat niet geocache-loos betekent gelukkig). Al met al een schitterende dagvulling met een gehuurde scooter. Verder hebben we van Hué gebruik gemaakt om nog eenmaal met de Schafies af te spreken, wat te eten, en onze halve tas aan bagage mee te geven (SUPERFIJN!!!) en afscheid te nemen van onze, toch wel regelmatig aansluitende reis door Vietnam.

Na Hué stond de nachtbus naar Hanoi te wachten, met daarna Halong Bay en Sapa, waar we jullie meer over vertellen in de volgende update, dus hou de post in de gaten!

Good Morning Vietnam!

Na een korte stop in Phnom Penh (PP) voor de finale (die we snel vergeten en het niet meer over gaan hebben) hebben we onze reis voortgezet met een tour naar Ho Chi Minh City (HCMC), Vietnam (onder de 40-plussers onder ons is deze stad beter bekend als Saigon). De afstand PP – HCMC is prima met de bus te doen, maar dan mis je de Mekong Delta, een van horen zeggen prachtige omgeving. Ergo: een tourtje :)

Onze tour bracht ons in Cambodja naar een bootje waarmee we naar de grens zijn gevaren, waar we overgestapt zijn op een andere boot die ons naar Chau Doc, een klein havenstadje met een gezellige markt en ons eerste echte inauguratie met het Vietnamese voedsel, wow! Van ons hotel hadden we een klein restaurantje doorgekregen, dus daar gingen we. Personeel spreekt geen Engels (goed teken!) en de kaart in het vietnamees is een stuk uitgebreider dan de Engelse variant (ook een goed teken), dus bestelden we loempia's (je bent tenslotte in Vietnam) en iets wat we niet helemaal begrepen. Nou weten we niet wat 'ze' in Nederland op de markt verkopen, maar dat zijn géén Vietnamese loempia's! Deze zijn véél lekkerder :) En het andere was ook zeer goed te verorberden, wat ons eerste restaurant-bezoek tot een volledig succes maakte. En het feit dat alles een stuk goedkoper is dan in Cambodja maakt het alleen maar beter. Dag twee hebben we in de morgen op een roeiboot doorgebracht, die ons naar een aantal toeristische locaties bracht, niet heel boeiend, maar wel erg leuk om op de rivier te zijn en toch iets mee te krijgen van de cultuur. 's Middags met de bus waarna we de avond door hebben gebracht in de grootste stad van de Mekong Delta: Can Tho. Wederom een leuk stadje met een aangename markt. Dag 3 bestond uit een bezoekje aan de 'floating market' en de lokale fruitteler, waar genoeg fruit groeide die in Nederland niet verkrijgbaar is. Daarna via de krokodillen-fokker naar HCMC, waar we op 150m van ons beoogde hotel werden afgezet.

HCMC is een stad met ruim 6 miljoen inwoners en een prima 'vibe'. Tevens was dit de gelegenheid om een weerzien met Jolanda's ouders te arrangeren, die hun 3weekse Fox-reis door Vietnam in HCMC zijn begonnen, erg leuk om Henny en Jan weer te zien! Na een heerlijk diner op de Saigon River, en een biertje na, waren we toch weer een beetje bijgepraat over de ontwikkelingen in ons momenteel niet zo koude kikkerlandje.

De stad zelf heeft, zoals gezegd, een prima vibe, waarbij je even door het kapitalistische gedrag van de marktlieden heen moet kijken. Het feit dat je in een communistisch land bent blijkt alleen door de aanwezigheid van veel vlaggen met hamer en sikkel, en met de gele ster (de vlag van Vietnam), dit alles omdat Vietnam 1000jaar bestaat. We hebben veel rondgelopen in HCMC, en ons verbaasd over de minder chaotische aanwezigheid van scooters dan verwacht. Ja, het zijn er veel, en ja, ze rijden hard, maar als je rustig loopt steek je in een keer het drukste kruispunt over zonder problemen, iets wat in Amsterdam niet lukt zullen we maar zeggen. Natuurlijk hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om naar het 'War Remnants Museum' te gaan, waar eigenlijk voor de eerste keer duidelijk werd dat dit toch echt een communistisch land is. Het museum is opgebouwd als propaganda-middel, en is gebouwd om de boodschap 'kijk hoe slecht de Amerikanen zijn en hoe goed/veerkrachtig wij zijn'. Natuurlijk zijn de zaken die de Amerikanen hebben gedaan niet om over naar huis te schrijven, maar de gehele achtergrond over het ontstaan, verloop, eind en zelfs reden van de oorlog werd niets over verteld. Erg jammer. Om deze reden hebben we maar een boek gekocht dat werd aangeraden door een paar andere Hollanders, om toch meer over de historie mee te krijgen.

Op onze laatste dag kregen we te horen dat Kim (onze reisvriendin die we in Laos bijna overal tegenkwamen) van haar tas was ontdaan door een Vietnamees op een scooter (ook niet echt communistisch gedrag), waardoor we de avond op het politiebureau hebben gezeten. Kim moest eigenlijk later (én alleen!!) terugkomen, want dan konden de agenten meer smeergeld krijgen voor de verklaring dat ze inderdaad beroofd was (voor de verzekering), maar gelukkig was de eigenaresse van haar hotel erbij, en was alles in 5 minuten geregeld. Ze heeft wel een hoop lawaai en stennis lopen schoppen, maar een pak van ons hart dat alles toch nog goed is gekomen, iets wat je zelfs met de plaatselijke politie niet weet. Via deze weg wensen we Kim heel veel plezier in Cambodja en Bangkok, en tot in Utrecht!

Na HCMC hebben we onze reis voortgezet, ditmaal naar Da Lat, een stadje op 1475m hoogte, waardoor de temperatuur 's avonds behoorlijk daalt, en we voor het eerst in onze reis met lange broek én lange mouwen gelopen, zeer verfrissend! Da Lat heeft ons erg doen denken aan een Franse badplaats, of een Italiaans plaatsje aan het (bijvoorbeeld Garda)meer. Veel lokale toeristen, gezellige restaurantjes en 'iets' hogere prijzen dan in stadjes van vergelijkbare grootte. De dag hebben we gevuld met scooteren, watervalletje, geocachen, geluncht onder het mom van 'hoe lager de stoeltjes, hoe beter het eten' (thanks Kim!) en 's avonds over de markt geslenterd en genoten van het frisse weer. Morgen naar Nah Trang, dan hopelijk minder regen dan hier, want dan zitten we aan het strand :)